Οστεοπαθητική θεραπεία

Οστεοπαθητικές Τεχνικές

Οστεοπαθητική χειρωνακτική θεραπεία
Κρανιακή Οστεοπαθητική
Fascia Manipulation
Τεχνική Bowen

Λειτουργική Αποκατάσταση

Διορθωτική Λειτουργική κίνηση
Exercise Prescription
Στασιολογία

Ολιστική Προσέγγιση

Εξατομικευμένος συνδυασμός
θεραπείας και κίνησης

Τι είναι η Οστεοπαθητική

Η οστεοπαθητική είναι ένας κλάδος της εναλλακτικής ιατρικής που επικεντρώνεται στη διάγνωση, θεραπεία και πρόληψη προβλημάτων του μυοσκελετικού συστήματος, δηλαδή των οστών, των αρθρώσεων, των μυών και των συνδέσμων. Η οστεοπαθητική εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο το άτομο αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του και στην ασθένεια που αντιμετωπίζει (όπως δυσλειτουργία ή τραύμα), προκειμένου να καθορίσει το επίπεδο και τους τύπους υποστήριξης που χρειάζεται. Η αξιολόγηση της δυσλειτουργίας, καθώς και η εξέλιξη της φυσιολογίας σε παθολογία, άρα το πώς αποκλίνουμε από τη συνολική υγεία, είναι κεντρικής σημασίας για τη φιλοσοφία της οστεοπαθητικής και την προσέγγισή της σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης και αυτών των δυσλειτουργιών.

Οι τεχνικές χειροθεραπείας που χρησιμοποιούνται στοχεύουν στην υποστήριξη της φυσιολογίας ολόκληρου του σώματος και στην αποκατάσταση της ισορροπίας. Χρησιμοποιείται ένα ευρύ φάσμα θεραπευτικών τεχνικών για την ενίσχυση της φυσιολογικής λειτουργίας και την υποστήριξη της ομοιόστασης, η οποία μπορεί να έχει επηρεαστεί από τη διαταραγμένη ή αλλοιωμένη λειτουργία του μυοσκελετικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένων των σκελετικών, αρθρικών και μυοπεριτονιακών επιπέδων, καθώς και των συναφών αγγειακών, λεμφικών και νευρικών συστημάτων.

Η προσέγγιση αξιολόγησης και θεραπείας της οστεοπαθητικής χρησιμοποιεί πέντε πρωταρχικά μοντέλα σχέσεων δομής-λειτουργίας. Αυτά τα μοντέλα χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό για να παρέχουν ένα πλαίσιο για την κατανόηση και τη διαχείριση της δυσλειτουργίας, καθώς και για την ερμηνεία των κλινικών συμπτωμάτων και πληροφοριών. Η θεραπευτική προσέγγιση είναι προσαρμοσμένη στις ατομικές ανάγκες και προσαρμόζεται καθώς οι ανάγκες αυτές εξελίσσονται.

Τα μοντέλα σχέσης δομής-λειτουργίας που χρησιμοποιούνται στην οστεοπαθητική αναγνωρίστηκαν το 2010 από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ως μοναδική συμβολή της οστεοπαθητικής στην παγκόσμια υγεία.

The five models of Οsteopathy

Τα μοντέλα σχέσης δομής-λειτουργίας που χρησιμοποιούνται στην οστεοπαθητική αναγνωρίστηκαν το 2010 από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ως μοναδική συμβολή της οστεοπαθητικής στην παγκόσμια υγεία.

Εστιάζει στη στάση, τη δομή των αρθρώσεων και την κινητικότητα του σώματος. Αυτό το μοντέλο βλέπει το σώμα ως μια ενιαία δομή που αλληλεπιδρά δυναμικά για να διατηρήσει τη στάση και την ισορροπία. Οι καταπονήσεις και οι ανισορροπίες μέσα σε αυτό το σύστημα μπορούν να επηρεάσουν τη δυναμική λειτουργία, να αυξήσουν την κατανάλωση ενέργειας, να τροποποιήσουν την ιδιοδεκτικότητα (την αίσθηση της θέσης του σώματος στο περιβάλλον), να διαταράξουν τη δομή των αρθρώσεων και να επηρεάσουν τη νευροαγγειακή λειτουργία και το μεταβολισμό. Η θεραπευτική προσέγγιση εστιάζει στην αποκατάσταση της σωστής στάσης και της αποτελεσματικής χρήσης των μυοσκελετικών δομών.
Αντιμετωπίζει δυσλειτουργίες του αναπνευστικού και της κυκλοφορίας των υγρών του σώματος. Το μοντέλο αυτό εστιάζει στη διατήρηση ενός υγιούς εξωκυττάριου και ενδοκυττάριου περιβάλλοντος μέσω της συνεχούς παροχής οξυγόνου και θρεπτικών συστατικών, καθώς και της αποδοτικής απομάκρυνσης κυτταρικών αποβλήτων. Οι καταπονήσεις στους ιστούς ή παράγοντες που περιορίζουν τη ροή των υγρών και την αιμάτωση μπορεί να επιβαρύνουν τη λειτουργικότητα και την επούλωση των ιστών. Οι οστεοπαθητικές παρεμβάσεις στοχεύουν στη βελτίωση της λειτουργίας του αναπνευστικού μηχανισμού και της κυκλοφορίας των σωματικών υγρών, ενισχύοντας έτσι τη συνολική ομοιόσταση και την αποκατάσταση.
Εξετάζει τη σχέση μεταξύ του νευρικού συστήματος και της συνολικής λειτουργίας του σώματος. Αυτό το μοντέλο εξετάζει τις επιδράσεις της ευαισθητοποίησης του νωτιαίου μυελού, της ιδιοδεκτικής λειτουργίας, του αυτόνομου νευρικού συστήματος και της δραστηριότητας των αλγοϋποδοχέων στο νευρο-ενδοκρινικό-ανοσοποιητικό δίκτυο. Η αλληλεπίδραση μεταξύ του σωματικού και του σπλαγχνικού (αυτόνομου) νευρικού συστήματος θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική. Η θεραπεία επικεντρώνεται στη μείωση των μηχανικών καταπονήσεων, στην εξισορρόπηση επιβλαβών ερεθισμάτων και στην ανακούφιση από την υπερευαισθησία στον πόνο.
Αναγνωρίζει την επίδραση του στρες και των ψυχολογικών παραγόντων στην υγεία. Αυτό το μοντέλο αναγνωρίζει ότι το ψυχολογικό στρες και διάφορες αντιδράσεις μπορούν να επηρεάσουν την υγεία και την ευεξία. Παράγοντες όπως το περιβάλλον, η κοινωνικοοικονομική κατάσταση, ο πολιτισμός, η φυσιολογία και η ψυχολογία συμβάλλουν στην εκδήλωση της νόσου. Οι θεραπευτικές προσεγγίσεις, συμπεριλαμβανομένων των χειροπρακτικών τεχνικών, στοχεύουν στην αντιμετώπιση των επιδράσεων των βιοψυχοκοινωνικών στρεσογόνων παραγόντων και των αντίστοιχων αντιδράσεων του ατόμου.
Εστιάζει στη διατήρηση της ενεργειακής ισορροπίας και προσαρμογής σε στρες. Αυτό το βιοενεργειακό μοντέλο αναγνωρίζει την προσπάθεια του σώματος να διατηρήσει την ισορροπία μεταξύ παραγωγής, κατανομής και κατανάλωσης ενέργειας. Η διατήρηση αυτής της ισορροπίας είναι κρίσιμη για την προσαρμογή του οργανισμού σε ποικίλους στρεσογόνους παράγοντες, όπως ανοσολογικούς, διατροφικούς και ψυχολογικούς.

Οι οστεοπαθητικές παρεμβάσεις σε αυτό το μοντέλο στοχεύουν στην αντιμετώπιση παραγόντων που μπορεί να διαταράξουν την ενεργειακή ισορροπία, μέσω θεραπευτικών μεθόδων, συμπεριλαμβανομένων και χειροπρακτικών τεχνικών.

Παθήσεις που αντιμετωπίζονται με την οστεοπαθητική

Προσαρμόζοντας τις τεχνικές σύμφωνα με τα προαναφερθέντα μοντέλα, η οστεοπαθητική μπορεί να αντιμετωπίσει ή να υποστηρίξει αποτελεσματικά ένα ευρύ φάσμα δυσλειτουργιών και προβλημάτων, όπως:

  1. Αυχενικός και οσφυϊκός πόνος
  2. Αρθρίτιδα
  3. Τενοντίτιδες
  4. Πόνοι από κακή στάση ή χρήση του σώματος
  5. Νευραλγίες
  6. Αντιμετώπιση τραυματισμών και πρόληψη αθλητικών κακώσεων
  7. Δυσλειτουργίες αναπνευστικού συστήματος, όπως ΧΑΠ
  8. Κεφαλαλγίες και Ημικρανίες
  9. Πόνοι στους ώμους και τους αγκώνες
  10. Πόνοι στο ισχίο και τη λεκάνη
  11. Υποστήριξη κατά την Εγκυμοσύνη
  12. Δυσλειτουργίες κροταφογναθικής άρθρωσης (TMJ)